هوش مصنوعی: این شعر از عرفی شیرازی بیانگر احساسات عمیق عرفانی و معنوی است. شاعر از تجدید احرام و ذوق معنوی خود سخن می‌گوید و به مفاهیمی مانند طوفان نوح، اسلام تازه، و نوشیدن از جام عشق اشاره می‌کند. او از رنج‌های گذشته و حلاوت جدید زندگی می‌گوید و این تحول را به شیوه‌ای شاعرانه و نمادین توصیف می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و نمادین است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و اشارات تاریخی و مذهبی نیاز به دانش پیشینه‌ای دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.

غزل ۳۴۵ - بازم به طوف کعبه احرام تازه شد

بازم به طوف کعبه احرام تازه شد
ذوقم به بوسه های لب جام تازه شد ۱

گشتیم باز می کش و ارباب شید را
آئین طعن وشیوهٔ دشنام تازه شد ۲

ذوقم نمانده بود ز خونابه های تلخ
اینک حلاوت همه در کام تازه شد ۳

زنار را نیابت تسبیج می دهم
ای اهل شرع، مژده، که اسلام تازه شد ۴

می جوشد از درون دلم چشمه چشمه خون
توفان نوح را دگر ایام تازه شد ۵

عرفی بسی به تشنه لبی عمر باختیم
کز دُرد و صاف ساقی ام انعام تازه شد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۴۴ - هر جا که مست و غمزه زن، آن عشوه آئین می رود
گوهر بعدی:غزل ۳۴۶ - گشتم اندر دل خوبان، همه خوبان خودند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.