غزل ۱۴۹۳ - امشب غبار نالهٔ دل سرمه رنگ بود

امشب غبار نالهٔ دل سرمه رنگ بود
یا رب شکست‌شیشهٔ‌ من از چه سنگ بود ۱

از کشتنم نشد شفقی طرف دامنی
خونم درپن ستمکده نومید رنگ بود ۲

تا صاف‌ گشت آینه خود را ندیدم ام
چون سایه نقش هستی من جمله زنگ بود ۳

عالم به خون تپیدهٔ نومیدی من است
جستن ز صیدگاه مرادم خدنگ بود ۴

حسن از غبار شوخ‌نگاهان رمیده است
اینجا هجوم آینه پشت پلنگ بود ۵

همت نمی‌رود به سر ترک اختیار
ازخویش رفتنم به رهت عذر لنگ بود ۶

عنقای دیگرم که ز بنیاد هستی‌ام
تا نام‌، شوخی اثری داشت‌، ننگ بود ۷

در دل برون دل دو جهان جلوه رنگ ریخت
این جامه بر قد تو چه مقدارتنگ بود ۸

از بس که بی‌دماغ تماشای فرصتیم
ما را به خود نیامده رفتن درنگ بود ۹

بیدل‌،‌که داشت جلوه‌ که از برق خجلتش
در مجلس بهار چراغان رنگ بود ۱۰