هوش مصنوعی: این شعر از بیدل دهلوی به موضوعاتی مانند پریشانی، بی‌قراری، ناپایداری دنیا، و رنج‌های روحی انسان می‌پردازد. شاعر با تصاویر شاعرانه مانند شعله، غبار، و چرخ، حالات درونی آشفته و بی‌ثباتی زندگی را به تصویر می‌کشد. همچنین، انتقادی به دنیای مادی و هوس‌های گذرا دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر نیاز به درک و تجربهٔ زندگی دارد که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با آن ارتباط برقرار کنند. همچنین، برخی از اشارات انتزاعی و انتقادی ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.

غزل ۱۵۶۹ - طرهٔ او در خیالم ‌گر پریشان می‌شود

طرهٔ او در خیالم ‌گر پریشان می‌شود
از نفس هم دل پریشانتر پریشان می‌شود ۱

ای بسا طبعی ‌که در جمعیتش آوارگی‌ست
شعله از گل‌کردن اخگر پریشان می‌شود ۲

از شکست خاطر ما هیچکس آگاه نیست
این غبار از عالم آنسوتر پریشان می‌شود ۳

چون فنا نزدیک شد مشکل بود ضبط حواس
در دم پرواز بال و پر پریشان می‌شود ۴

ای سحر بر گیر و دار جلوهٔ هستی مناز
این تجمل تا دم دیگر پریشان می‌شود ۵

اینقدر گرد جهان ‌گشتن جنون آوارگیست
چرخ را هر صبح مغز سر پریشان می‌شود ۶

هرزه‌گردی شاهد بی‌انفعالیهای ماست
خاک ما گر نم‌ کشد کمتر پریشان می‌شود ۷

ای چراگاه هوس از آدمیت شرم دار
خرمنت در فکر گاو و خر پریشان می‌شود ۸

خاکدان دهر بیدل مرکز آرام نیست
خواب ما آخر بر این بستر پریشان می‌شود ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۵۶۸ - اشکم از پیری به چشم تر پریشان می‌شود
گوهر بعدی:غزل ۱۵۷۰ - فرصت ناز کر و فر ضامن ‌کس نمی‌شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.