غزل ۱۷۰۲ - ای قاصد تحقیق ز تسلیم مددگیر

ای قاصد تحقیق ز تسلیم مددگیر
هر چند رهت تا سر زانوست بلد گیر ۱

فرصت اثر کاغذ آتش زده دارد
چشمی به خیال آب ده و عمر ابد گیر ۲

پس از توگذشته‌ست غبار رم فرصت
زین مدّ امل آب به غربال و سبد گیر ۳

بی مغزی از این بحر فتاده‌ست به ساحل
گیرم‌ گهرت آینه پرداخت ز بد گیر ۴

خلقی به غبار هوس پوچ نفس سوخت
چندی تو هم از وهم پی جان و جسد گیر ۵

قدرت به جز اخلاق ز مردان نپسندد
گیرایی اگر دست دهد ترک حسد گیر ۶

گرتربیت خلق بد و نیک ضروری است
چون زر سر بیمغز خران زیر لگد گیر ۷

ناموس غنا درگروکسوت فقرست
گر آب رخ آینه خواهی به نمد گیر ۸

کارت به خود افتاده‌، چه دنیا و چه عقبا
هرگاه قبول خودی اینها همه رد گیر ۹

جز ذات احد نیست‌، چه تشبیه و چه تنزیه
خواهی صنم ایجاد کن و خواه صمد گیر ۱۰

بیدل غم آوارگی دیر و حرم چند
آن راه‌ که دور از بر خویش است بلد گیر ۱۱