خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: متن بالا یک شعر عرفانی و فلسفی است که بر آزادی روح، تسلیم در برابر عشق الهی، پرهیز از هوس‌های دنیوی و طمع، و اهمیت عدالت و انصاف تأکید دارد. شاعر از مخاطب می‌خواهد که به جای گرفتار شدن در قفس مادیات، به پرواز روح و عشق الهی بپردازد و از طمع و هوس‌های زودگذر دوری کند.

رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند تسلیم در برابر عشق الهی و پرهیز از هوس‌های دنیوی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

هستی چو صبح قابل ضبط نفس مگیر
پرواز پرگشاست‌، تو چاک قفس مگیر

تسلیم باش‌، با غم خیر و شرت چکار
خود را به ‌کار عشق فضول و هوس مگیر

لذت ‌پرست مایدهٔ فضل بودن است
سلوی و من از آیهٔ سیر و عدس مگیر

بی‌انتظار در حق نعمت ستم مکن
یعنی تمتع از ثمر زودرس مگیر

تمکین خرام قافلهٔ اعتبار باش
دل برهوا منه‌ پی صورت جرس مگیر

ترسم به خود ز ننگ ‌گرفتن فرو روی
زنهار از طمع چو نگین نام‌کس مگیر

در پلهٔ ترازوی انصاف میل نیست
ای نوبهار عدل‌ کم خار و خس مگیر

آیینه پایمال تغافل‌، قیامت است
تمثال از حضور تو داریم پس مگیر

عنقا هزار رنگ پرافشان قدرت است
گر محرمی ‌کلاغ به بال مگس مگیر

بیدل به این ‌کدورت اگر ساز زندگیست
آیینه‌ گر شوی سر راه نفس مگیر

«بیدل دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir