غزل ۱۷۸۱ - چه لازم است‌ کشد تیغ چشم خونخوارش

چه لازم است‌ کشد تیغ چشم خونخوارش
به روی دل‌ که نفس نیز می‌کند کارش ۱

به حیرتم‌ که چه مضمون در آستین دارد
نگاه عجز سرشکی است مهر طومارش ۲

چمن به فیض بیابان ناامیدی نیست
که از شکستن دل آب می‌خورد خارش ۳

محیط فیض قناعت‌که موجش استغناست
چو آب آینه سرچشمه نیست در کارش ۴

ندارد آن همه تخمین عرصهٔ امکان
ببند چشم و بپیما فضای مقدارش ۵

بساط خامش هستی ستیزه آهنگم
مگر رسد به نوای‌ گسستن تارش ۶

کباب همت آن رهروم‌ که در طلبت
چو اشک آبله دارد عنان رفتارش ۷

ز ناله بلبلم آسوده است و می‌ترسم
دل دو نیم دهد باز یاد منقارش ۸

ز جلوهٔ تو جهان کاروان آینه است
به هر چه می‌نگرم حیرتی است در بارش ۹

غرور عشق تنزه بساط خودرایی‌ست
دماغ‌ کس نخرد گلفروش بازارش ۱۰

فریب عشرت طوبی‌ که می‌خورد بیدل
به رنگ سایه سر ما و پای دیوارش ۱۱