هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی‌های گذرای زندگی و ناپایداری شادی‌ها اشاره دارد. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند گل، باغ، و نسیم، گذرا بودن لحظات خوش را توصیف می‌کند. همچنین، او از مفاهیمی مانند عشق، حیرت، و رنج سخن می‌گوید و بر بی‌ثباتی جهان تأکید می‌کند. در نهایت، شعر به پذیرش رنج و جستجوی معنا در میان آشوب زندگی می‌پردازد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۱۸۶۸ - کنون‌که می‌گذرد عیش چون نسیم زباغ

کنون‌که می‌گذرد عیش چون نسیم زباغ
چوگل خوش آنکه زنی دست در رکاب ایاغ ۱

ز شبنم ‌گلم این نکته نقد آگاهیست
که‌گرد آبله پایی شکسته‌اند به باغ ۲

ز چشمک‌گل باغ جنون مشو غافل
تنیده است نگاهی به خط ساغر داغ ۳

گذشته است ز هستی غبار وحشت ما
ز رنگ رفته همان در عدم‌کنند سراغ ۴

درین بساط که حیرت دلیل بینایی‌ست
به‌غیر سوختن خود چه دید چشم چراغ ۵

چه انجمن چه‌گلستان فضای دلتنگی‌ست
مگر ز مزبله جویدکسی مقام فراغ ۶

ز درس عشق به حرف هوس قناعت‌کن
خمار نغمهٔ بلبل شکن به بانگ‌کلاغ ۷

تلاش منصب‌پروانه مشربی مفت است
بگردگرد سر هر دلی‌که دارد داغ ۸

خمار مجلسیان عرض ساغر است اینجا
ز بیدماغی مستان رسانده گیر دماغ ۹

دو روز در دل خون‌گشته جوش زن بیدل
نه باغ درخورجولان آرزوست نه راغ ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۸۶۷ - به ذوق‌ گرد رهت می‌دوم سراسر باغ
گوهر بعدی:غزل ۱۸۶۹ - نازد به عشق غازهٔ حسن جنون دماغ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.