هوش مصنوعی:
این شعر به مضامینی مانند عشق، ناامیدی، خیال، طبیعت و هستی میپردازد. شاعر از مفاهیمی مانند شکست، عشرت، غرور و عبرت سخن میگوید و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند شمع، شرابخانه، چمن و گل، احساسات عمیق انسانی را بیان میکند. در نهایت، شعر به مفاهیمی مانند گذرا بودن زندگی و تفاوتهای ظریف در هستی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر، همچنین استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده، ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. این شعر更适合 افرادی که از بلوغ فکری و ادبی کافی برخوردارند تا بتوانند با لایههای معنایی آن ارتباط برقرار کنند.
غزل ۱۹۰۴ - رساندهایم درین عرصهٔ خیال آهنگ
رساندهایم درین عرصهٔ خیال آهنگ
چو شمع ناوک آهی به شوخی پر رنگ ۱
ز ناامیدی دلها دلت چه غم دارد
شکست ساغر و میناست طبل عشرت سنگ ۲
شرابخانهٔ هستی که عشق ساقی اوست
بجز خیال حدوث و قدم ندارد بنگ ۳
درین چمن همه با جیب خویش ساختهایم
کسی ندید که گل دامن که داشت به چنگ ۴
سواد الفت این دشت عبرتاندوز است
نگاهی آب ده از سرمهدان داغ پلنگ ۵
در آرزوی شکستی که چشم بد مرساد
درین ستمکده ما هم رسیدهایم به رنگ ۶
خیال اینهمه داغ غرور غفلت ماست
صفا ودیعت نازبست در طبیعت رنگ ۷
به قلزمی که فتد سایهٔ بناگوشت
گهر به رشته کشد خارهای پشت نهنگ ۸
چه آفتی تو که نقاش فتنهٔ نگهت
به رنگ رفته کشد مخمل غبار فرنگ ۹
چو گل جز این که گریبان درم علاجی نیست
فشرده است به صد رنگ کلفتم دل تنگ ۱۰
هنوز شیشه نهای، نشئه عالم دگر است
تفاوت عدم و کم، مدان پری تا سنگ ۱۱
به دوش برق کشیدیم بار خود بیدل
ز خویش رفتن ما اینقدر نداشت درنگ ۱۲
چو شمع ناوک آهی به شوخی پر رنگ ۱
ز ناامیدی دلها دلت چه غم دارد
شکست ساغر و میناست طبل عشرت سنگ ۲
شرابخانهٔ هستی که عشق ساقی اوست
بجز خیال حدوث و قدم ندارد بنگ ۳
درین چمن همه با جیب خویش ساختهایم
کسی ندید که گل دامن که داشت به چنگ ۴
سواد الفت این دشت عبرتاندوز است
نگاهی آب ده از سرمهدان داغ پلنگ ۵
در آرزوی شکستی که چشم بد مرساد
درین ستمکده ما هم رسیدهایم به رنگ ۶
خیال اینهمه داغ غرور غفلت ماست
صفا ودیعت نازبست در طبیعت رنگ ۷
به قلزمی که فتد سایهٔ بناگوشت
گهر به رشته کشد خارهای پشت نهنگ ۸
چه آفتی تو که نقاش فتنهٔ نگهت
به رنگ رفته کشد مخمل غبار فرنگ ۹
چو گل جز این که گریبان درم علاجی نیست
فشرده است به صد رنگ کلفتم دل تنگ ۱۰
هنوز شیشه نهای، نشئه عالم دگر است
تفاوت عدم و کم، مدان پری تا سنگ ۱۱
به دوش برق کشیدیم بار خود بیدل
ز خویش رفتن ما اینقدر نداشت درنگ ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
۴۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۰۳ - در نظرها معنیام گل میکند غیرت به چنگ
گوهر بعدی:غزل ۱۹۰۵ - رفت مرآت دل از کلفت آفاق به رنگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
