هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر بیان میکند که به سوی معشوق بازگشته است، زیرا غم و اندوه معشوق خانه دل او را ویران کرده و او را به سوی خود کشانده است. او از عشق و سودای معشوق سخن میگوید و بیان میکند که چگونه نالههای معشوق در جان او رسوخ کرده و او را به سوی خود فراخوانده است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی احساسی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۷۷۴ - ما به تماشای تو بازآمدیم
ما به تماشایِ تو بازآمدیم
جانِبِ دریایِ تو بازآمدیم ۱
سیلِ غَمَت خانهٔ دل را بِبُرد
زود به صَحرایِ تو بازآمدیم ۲
چون سَرِ ما مَطْبَخِ سودایِ توست
بر سَرِ سودایِ تو بازآمدیم ۳
از سَرِ چَهْ صد رَسَن انداختی
تا سویِ بالایِ تو بازآمدیم ۴
نالهٔ سُرنایِ تو در جان رَسید
در پِیِ سُرنایِ تو بازآمدیم ۵
جانِبِ دریایِ تو بازآمدیم ۱
سیلِ غَمَت خانهٔ دل را بِبُرد
زود به صَحرایِ تو بازآمدیم ۲
چون سَرِ ما مَطْبَخِ سودایِ توست
بر سَرِ سودایِ تو بازآمدیم ۳
از سَرِ چَهْ صد رَسَن انداختی
تا سویِ بالایِ تو بازآمدیم ۴
نالهٔ سُرنایِ تو در جان رَسید
در پِیِ سُرنایِ تو بازآمدیم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۷۳ - بار دگر جانب یار آمدیم
گوهر بعدی:غزل ۱۷۷۵ - گر تو کنی روی ترش زحمت از این جا ببرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
