هوش مصنوعی: این شعر از بیدل دهلوی، با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند هلال، به بیان احساسات عمیق شاعر درباره رنج، عشق، تسلیم و قدرت در ناتوانی می‌پردازد. شاعر از زخم‌های عاطفی، عشق به طبیعت، و مقاومت در برابر سختی‌ها سخن می‌گوید و در نهایت به رشد و امید اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاطفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات و فلسفه دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و مفاهیم مانند رنج و تسلیم ممکن است برای سنین پایین‌تر سنگین باشد.

غزل ۱۹۲۰ - زخم تیغی ز تو برداشته‌ام همچو هلال

زخم تیغی ز تو برداشته‌ام همچو هلال
ریشه‌واری‌ به ‌نظر کاشته‌ام همچو هلال ۱

قانعم زین چمنستان به رگ و برگ ‌گلی
از تبسم لبی انباشته‌ام همچو هلال ۲

عاقبت سرکشی‌ام سجده فروشیها کرد
در دم تیغ سپر داشته‌ام همچو هلال ۳

نشود عرض ‌کمالم‌ کلف چهرهٔ عجز
در بغل آینه نگذاشته‌ام همچو هلال ۴

سقف‌ کوتاه فلک معرض رعنایی نیست
از خمیدن علم افراشته‌ام همچو هلال ۵

ناتوانی چقدر جوهر قدرت دارد
آسمان بر مژه برداشته‌ام همچو هلال ۶

بیدل از هستی من پا به رکاب است نمو
شام را هم سحر انگاشته‌ام همچو هلال ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۹۱۹ - عشرت سالگره تا کی‌ات ای غفلت فال
گوهر بعدی:غزل ۱۹۲۱ - به رنگی یأس جوشیده‌ست با دل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.