غزل ۱۷۸۳ - فان وفق الله الکریم وصالکم

فَاِنْ وَفَقَ اللّهُ الْکَریمُ وِصالَکُم
وَ عایَنَ رُوحیْ حُسْنَکُمْ وَ جَمالَکُم ۱

تَصَدَّقْتُ بِالرُّوحِ الْعَزیزِ لِشُکْرِها
فَبِاللّهِ ارْحَموا ذُلّی وَ عشْقی فَما لَکُم ۲

الی کَمْ اُقاسی هَجْرَکُمْ وَ فِراقَکُمْ؟
اِلی کم اُوانِسْ طَیْفَکُمْ وَ خَیالَکُم؟ ۳

تَناقَصَ صَبْری، بِازْدیادِ مَلالِکُم
فَیالَیْتَنی اُفْنی کَصَبْری مَلالَکُم ۴

عَمَی الْعَیْنُ مِنْ تَذْکارِها حَرَکاتِکُم
وَ غَنْجاتُها وَیْلاکُمُ وَ دَلالُکُم ۵

رَآنِی الْهَوی یَوْما الْاعِبُ غَفْلَتی
فَصاحَ عَلَیْنا صَیْحَهَ الْعِشْقِ والَکُم ۶

لَقَدْ جاءَ مِنْ تَبْریزِ رُوحُ مُجَسَّمُ
اَلا فَانْثُرُوا فی حُبِّ نَعْلَیْهِ ما لَکُم ۷