هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر احساسات عمیق شاعر دربارهی ناملایمات زندگی، بخت برگشته، عشق و امید است. شاعر از طالع بد، فقر، حرص و قناعت سخن میگوید و با تصاویر شاعرانه مانند شمع، چرخ بیمروت، و کوه یاقوت، احساسات خود را بیان میکند. همچنین، اشارهای به ایثار و نیاز به دوستان دارد و در نهایت، امید را به عنوان رنگ زندگی خود معرفی میکند.
رده سنی:
18+
متن دارای مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند فقر، حرص، و ناامیدی ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
غزل ۲۱۰۱ - دور از آن در چند در هر دشت و در گرداندم
دور از آن در چند در هر دشت و در گرداندم
بخت برگردیده برگردد که برگرداندم ۱
طالعی دارم که چرخ بیمروت همچو شمع
شام پیش از دیگر آگه از سحر گرداندم ۲
آگهی در کارگاه مخملم خون میخورد
خواب پا برجاست صد پهلو اگر گرداندم ۳
زهرهام از نام عشق آبست لیک اقبال شوق
میتواند کوه یاقوت جگر گرداندم ۴
خاک هم گاهی به رنگ صبح گردی میکند
فقر میترسم به استغنا سپر گرداندم ۵
ای قناعت پا به دامن کش که چشم حرص دون
کاسهای دارد مبادا دربهدر گرداندم ۶
هم به زیر پایم آب و دانه خرمن میکند
آنکه بیرون قفس بیبال و پر گرداندم ۷
شیشهها کردم تهی اما تنک ظرفی بجاست
بشکند دل تا خراباتی دگر گرداندم ۸
از ضعیفی سوده میگردد چو شمع انگشت من
گر ورقهای شکست رنگ تر گرداندم ۹
چیزی از ایثار میخواهم نیاز دوستان
تا مبادا این سلام خشک تر گرداندم ۱۰
چون حنا بیدل ز گلزار عدم آوردهام
رنگ امیدی که پایش گرد سر گرداندم ۱۱
بخت برگردیده برگردد که برگرداندم ۱
طالعی دارم که چرخ بیمروت همچو شمع
شام پیش از دیگر آگه از سحر گرداندم ۲
آگهی در کارگاه مخملم خون میخورد
خواب پا برجاست صد پهلو اگر گرداندم ۳
زهرهام از نام عشق آبست لیک اقبال شوق
میتواند کوه یاقوت جگر گرداندم ۴
خاک هم گاهی به رنگ صبح گردی میکند
فقر میترسم به استغنا سپر گرداندم ۵
ای قناعت پا به دامن کش که چشم حرص دون
کاسهای دارد مبادا دربهدر گرداندم ۶
هم به زیر پایم آب و دانه خرمن میکند
آنکه بیرون قفس بیبال و پر گرداندم ۷
شیشهها کردم تهی اما تنک ظرفی بجاست
بشکند دل تا خراباتی دگر گرداندم ۸
از ضعیفی سوده میگردد چو شمع انگشت من
گر ورقهای شکست رنگ تر گرداندم ۹
چیزی از ایثار میخواهم نیاز دوستان
تا مبادا این سلام خشک تر گرداندم ۱۰
چون حنا بیدل ز گلزار عدم آوردهام
رنگ امیدی که پایش گرد سر گرداندم ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
۳۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۱۰۰ - با صد حضور باز طلبکارت آمدم
گوهر بعدی:غزل ۲۱۰۲ - سحر ز شرم رخت مطلعی به تاب رساندم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
