هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق و پیچیده‌ای است که شاعر دربارهٔ هویت، سرنوشت، و وضعیت خود دارد. او از مفاهیمی مانند تقدیر، خودشناسی، رنج، و آزادی سخن می‌گوید و با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند عنقا، قفس، و موج، احساسات خود را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.

غزل ۲۱۳۰ - گر از سایه یک نقش پا برترم

گر از سایه یک نقش پا برترم
به اقبال وهم آسمان منظرم ۱

به خاکم مده منصب‌ گرد باد
مباد از تعین بگردد سرم ۲

چو عنقا به رنگم خوش‌ست آینه
که خود را به چشم هوس ننگرم ۳

صدا نیست در نبض بیمار من
مگرگرد بر خیزد از بسترم ۴

تنک ‌مشرب ‌حسرتم‌ چون‌ هلال
ز خمیازه پر می‌شوم ساغرم ۵

تعین عرق‌واری آبم نداد
جبین‌ کرد از بی‌نمیها ترم ۶

چو صبح قیامت ز سازم مپرس
به ضبط نفس پرده محشرم ۷

بلایی چو تکلیف پرواز نیست
قفس بشکند گر برنجد پرم ۸

چو موجم خیال‌ گهر رهزن است
محیطم ازین پل اگر بگذرم ۹

گه از علم دارم فغان‌ گه ز جهل
جنونهاست جیب نفس می‌درم ۱۰

کمان وار ازین خانه‌های خیال
به هر جا رسم حلقهٔ بی‌درم ۱۱

چه‌ گویم ز نیرنگ تجدید عشق
که هر دم زدن بیدل دیگرم ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۱۲۹ - شعلهٔ بی‌طاقتی افسرده در خاکسترم
گوهر بعدی:غزل ۲۱۳۱ - محو دلم مپرس ز تحقیق عنصرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.