هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد و رنج طولانی‌مدت خود می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه فرصت و توانایی بیان این دردها را ندارد. او از بخت سیاه، فرصت‌های از دست رفته و ناتوانی در بیان احساساتش سخن می‌گوید. همچنین، از تغافل و بی‌توجهی معشوق و تأثیرات آن بر روحیه خود می‌نالد. در نهایت، شاعر به جنون و بی‌قراری خود اشاره می‌کند و آرزو می‌کند که بتواند دردهایش را به زیبایی بیان کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق عاشقانه و روانشناختی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده‌ی ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۲۲۰۲ - چه‌سان با دوست درد و داغ چندین ساله بنویسم

چه‌سان با دوست درد و داغ چندین ساله بنویسم
نیستان صفحه‌ای مسطر زند تا ناله بنویسم ۱

به سطری ‌گر رسم از نسخهٔ بخت سیاه خود
خط نسخ سواد هند تا بنگاله بنویسم ۲

ز فرصت آنقدر تنگم‌ که‌ گر مقدور من باشد
برات نه فلک بر شعلهٔ جواله بنویسم ۳

زوال اعتبارات جهان فرصت نمی‌خواهد
ز خجلت آب‌گردم تا گهر را ژاله بنویسم ۴

ز تحقیق تناسخ نامهٔ زاهد چه می‌پرسی
مگر آدم بر آید تا منش‌ گوساله بنویسم ۵

به خاطر شکوه‌ای زان لعل خاموشم جنون دارد
قلم در موج ‌گوهر بشکنم تبخاله بنویسم ۶

ز آن مدّ تغافلها که دارد چین ابرویش
قیامت بگذرد تا یک مژه دنباله بنویسم ۷

از آن مهپاره خلقی برد داغ حسرت آغوشی
کنون من هم تهی‌گردم ز خوبش و هاله بنویسم ۸

بهار فرصت مشق جنونم می‌رود بیدل
زمانی صبرکن تا یک دو داغ لاله بنویسم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۲۰۱ - تا نفس آب زندگیست هیچ به بو نمی‌رسم
گوهر بعدی:غزل ۲۲۰۳ - ز چاک سینه آهی می‌نو‌بسم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.