غزل ۲۳۰۷ - ای نرگست حیاکدهٔ صلح و جنگ هم

ای نرگست حیاکدهٔ صلح و جنگ هم
ساز غزال رام تو خشم پلنگ هم ۱

دنباله‌های ابروت از دل گذشته است
می‌آید ازکمان توکار خدنگ هم ۲

تنها نه دف ز حلقه به‌گوشان بزم تست
دارد سری به فکر سجود تو چنگ هم ۳

رنگینی لباس چه مقدار دلکش است
گل‌کرده است این هوس از طبع سنگ هم ۴

از آگهی به مغز خرد جمع‌کرده‌ایم
کیفیتی‌ که نیست در اوهام ننگ هم ۵

زانو زدن ز خصم مپندار عاجزیست
پیداست این ادا دم‌ کین از تفنگ هم ۶

ای خستت عقوبت جاوید، هوش‌دار
بدتر ز قبر می‌فشرد جسم تنگ هم ۷

راهیست راه عمرکه خود قطع می‌شود
وصل فنا شتاب ندارد درنگ هم ۸

عجزیست در مزاج تحیر سرشت من
کز خویش رفتنم نشکسته‌ست رنگ هم ۹

درکارگاه عشق سلامت چه می‌کند
اینجا به طبع شیشه خزیده‌ست سنگ هم ۱۰

بی‌الفت لباس ز عریان تنی چه باک
جنس دکان فخرپرستی‌ست ننگ هم ۱۱

بیدل مباد منکر جام تهی شوی
دارد حضور قلقل مینا ترنگ هم ۱۲