خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از بیدل به بیان مفاهیم عرفانی و اخلاقی مانند عشق، شرم، عجز، و تلاش برای رسیدن به کمال می‌پردازد. شاعر از نمادهایی مانند غنچه، خرقه، و پرده استفاده کرده تا احساسات عمیق انسانی و تقلای روح را به تصویر بکشد. متن همچنین به موضوعاتی مانند خودنمایی، شرم، و حرص اشاره دارد که جنبه‌های مختلف زندگی انسان را نشان می‌دهد.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات اخلاقی و انتقادی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

ما و نگاه شرمگین از تک و تاز دوختن
آبله سا به پای عجز چشم نیاز دوختن

ضبط نفس زکف مده فرصت چاره نازک است
غنچه قبا به خاک داد در غم باز دوختن

عشق جنون ترانه است‌، ناله نفس بهانه است
بی لب بسته مشکل است پردهٔ راز دوختن

شهرت خودنمایی‌ات رونق شرم می‌برد
پرده‌دری و آنگهت جامهٔ ساز دوختن

در همه حال نیستی است چاره‌گر شکست دل
قابل زخم شیشه نیست غیر گداز دوختن

گرد تردد حدوث بخیه به روی ما فکند
خرقه درید پردهٔ شرم مجاز دوختن

گر مژه بسته‌ای ز خلق هر دو جهان شکار توست
قوت بال می‌دهد دیدهٔ باز دوختن

عمر به تاب وتب‌گذشت محرم عافیت نگشت
رشتهٔ سعی نارسا کرد دراز دوختن

عجز نفس حباب راکرد به خامشی‌گرو
رشته کجاست تا توان نغمهٔ ساز دوختن

بیدل از ین دو روز عمر ننگ بقای‌کس مباد
دل پی حرص باختن چشم به آز دوختن

«بیدل دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir