هوش مصنوعی: این شعر به مفاهیمی مانند جستجوی حقیقت، رهایی از توهمات، ناتوانی خرد در برابر نیرنگ‌های جنون، و رنج‌های زندگی می‌پردازد. شاعر از تلاش برای رسیدن به معنای واقعی زندگی سخن می‌گوید و به ناتوانی انسان در دستیابی به آرامش واقعی اشاره می‌کند. همچنین، از وابستگی به ظواهر و نازهای دنیوی انتقاد می‌شود.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و انتقاد از دنیای مادی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

غزل ۲۴۷۳ - چون ربشه در این باغ به افسون دمیدن

چون ربشه در این باغ به افسون دمیدن
سر بر نکشی تا نخوری پای دویدن ۱

تا فاش شود معنی‌گلزار حقیقت
از رفتن رنگ آینه باید طلبیدن ۲

در باغ خیالی‌که‌گذشتن ثمر اوست
انگارکه من نیز رسیدم به رسیدن ۳

تدبیرخرد محرم نیرنگ جنون نیست
نقاش ندارد قلم ناله کشیدن ۴

تا هست نفس صرفهٔ راحت نتوان برد
بال است و همان زحمت انداز پریدن ۵

چون رنگ عبث سلسله اظهار شکستم
یعنی نرساندیم صدایی به شنیدن ۶

ما هیچکسان فارغ از آرایش نازیم
تمثال ندارد سر آیینه خریدن ۷

تا پیرهنی چند به نیرنگ ببالیم
چون شمع کفاف‌ست سر انگشت مکیدن ۸

طاووس من احرام تماشای که دارد
دل گشت سراپای من از آینه چیدن ۹

دست هوسم شیفتهٔ دامن کس نیست
بیدل چو نسیمم همه تن‌گرد رمیدن ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۴۷۲ - به مطلب می‌رساند وحشت از آفاق ورزبدن
گوهر بعدی:غزل ۲۴۷۴ - درس کمال خود گیر از ناله سر کشیدن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.