هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با زبانی عارفانه و تغزلی، مخاطب را به تماشای زیباییهای زندگی دعوت میکند و از او میخواهد تا از دلبستگیهای دنیوی بگذرد و به حقیقت وجودی خود توجه کند. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند "چمن در مژگان"، "قدح عافیت" و "عرق احتیاج"، مفاهیمی مانند رهایی از حرص، پذیرش تقدیر و جستجوی معنا را بیان میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر، نیازمند درک و تجربهای است که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد.
غزل ۲۴۹۵ - به تماشای این چمن در مژگان فراز کن
به تماشای این چمن در مژگان فراز کن
ز خمستان عافیت قدحی گیر و ناز کن ۱
مشکن جام آبرو به تپشهای آرزو
عرق احتیاج را می مینای راز کن ۲
مپسند آنقدر ستم که به خست شوی علم
گره دست و دل ز هم مژه بگشا و باز کن ۳
به چه افسانه مایلیکه ز تحقیق غافلی
تو تماشا مقابلی ز خیال احترازکن ۴
نه ظهوریست نی خفا نه بقاییست نی فنا
به تخیل حقیقتی که نداری مجاز کن ۵
چو غبار شکسته در سر راهت نشستهام
قدمی برزمینگذار و مرا سرفرازکن ۶
به ادای تکلمی، به فسون تبسمی
شکری را قوام ده، نمکی راگدازکن ۷
عطش حرص یکقلم زجهان برده رنگ نم
همه خاکست آب هم به تیمم نمازکن ۸
نکند رشته کوتهی، اگر از عقده وارهی
سرت از آرزو تهی، چه شود پا درازکن ۹
ز فسردن چو بگذری سوی آیینهٔ پری
دل سنگین گداز و کارگه شیشه ساز کن ۱۰
بنشین بیدل از حیا پس زانوی خامشی
نفسی چند حرص را ز طلب بینیاز کن ۱۱
ز خمستان عافیت قدحی گیر و ناز کن ۱
مشکن جام آبرو به تپشهای آرزو
عرق احتیاج را می مینای راز کن ۲
مپسند آنقدر ستم که به خست شوی علم
گره دست و دل ز هم مژه بگشا و باز کن ۳
به چه افسانه مایلیکه ز تحقیق غافلی
تو تماشا مقابلی ز خیال احترازکن ۴
نه ظهوریست نی خفا نه بقاییست نی فنا
به تخیل حقیقتی که نداری مجاز کن ۵
چو غبار شکسته در سر راهت نشستهام
قدمی برزمینگذار و مرا سرفرازکن ۶
به ادای تکلمی، به فسون تبسمی
شکری را قوام ده، نمکی راگدازکن ۷
عطش حرص یکقلم زجهان برده رنگ نم
همه خاکست آب هم به تیمم نمازکن ۸
نکند رشته کوتهی، اگر از عقده وارهی
سرت از آرزو تهی، چه شود پا درازکن ۹
ز فسردن چو بگذری سوی آیینهٔ پری
دل سنگین گداز و کارگه شیشه ساز کن ۱۰
بنشین بیدل از حیا پس زانوی خامشی
نفسی چند حرص را ز طلب بینیاز کن ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
۳۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۴۹۴ - قد خم گشته را تا میتوانی وقف طاعت کن
گوهر بعدی:غزل ۲۴۹۶ - از خاک یک دو پایه فروتر نزول کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
