هوش مصنوعی: این متن شعری است که به موضوعات اخلاقی، عرفانی و اجتماعی می‌پردازد. شاعر از انسان می‌خواهد که از غرور و تکبر دوری کند، به فطرت پاک خود بازگردد و در مسیر ادب و حقیقت گام بردارد. همچنین، تأکید بر اهمیت علم‌آموزی، دوری از جهل و تلاش برای بهبود خود و جامعه دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین، برخی از واژگان و مضامین نیاز به دانش زبانی و تجربه‌ی زندگی بیشتری دارند تا به درستی درک شوند.

غزل ۲۴۹۶ - از خاک یک دو پایه فروتر نزول ‌کن

از خاک یک دو پایه فروتر نزول ‌کن
سرکوبی عروج دماغ فضول‌کن ۱

تاب و تب غرور من و ما به سکته‌گیر
رقص خیال آبله پا بی‌اصول کن ۲

نقصان گل اعادهٔ باغ کمان تست
آدم شو و تلاش ظلوم و جهول‌کن ۳

خلقی فتاده درگو غفلت زکسب علم
چندی تو نیز سیر چراغان غول‌کن ۴

سعی نفس به خلوت دل ره نمی‌برد
گو صد هزار سال خروج و دخول‌کن ۵

فکر رسا مقید اغلاق لفظ چند
چندانکه‌کم شودگرهت رشته طول‌کن ۶

ای خط مستقیم ادبگاه راستی
فطرت نخواهدت ‌که ز مسطر عدول‌ کن ۷

تا هرکس از تو در خور فطرت اثر برد
چون شوق در طبیعت عالم حلول‌کن ۸

افراط جاه نیز ز افلاس نیست کم
صبح سفید را به‌تکلف ملول‌کن ۹

تا غره کمال نسازد قناعتت
بیدل ز خلق منت احسان قبول‌کن ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۴۹۵ - به تماشای این چمن در مژگان فراز کن
گوهر بعدی:غزل ۲۴۹۷ - غم تلاش مخور عجز را مقدم‌کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.