هوش مصنوعی: این شعر عرفانی و غنایی از بیدل دهلوی، به مضامینی مانند عشق، وفا، بی‌خودی، حیرت، فنا و آرامش می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند آیینه، پرواز، گلشن و آتش، حالات درونی خود را بیان می‌کند و به مفاهیم عمیق عرفانی اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

غزل ۲۵۳۴ - بسکه ناموس وفا داردکمین حال من

بسکه ناموس وفا داردکمین حال من
هرکه بسمل گشت می‌بندد تپش دربال من ۱

بیخودی در بال حیرت می‌رسد آیینه‌ام
می‌توان‌ کردن به رنگ رفته استقبال من ۲

ساز پروازم هوای گلشن دیدارکیست
جوهر آیینه می‌باشد زگرد بال من ۳

دوش در بزم وفا نرد تجرد باختم
ششجهت را بر قفا افکند نقش خال من ۴

در دل هر ذره‌ گرد وحشتم پر می‌زند
گر همه آیینه‌گردی نیست بی‌تمثال من ۵

نسخهٔ داغ‌ست و سامان سواد سوختن
می‌توان خواند از جبینم نامهٔ اعمال من ۶

کو جنونی‌ کز نفس شور قیامت واکشم
چون شرر تفصیل چندین‌ گلخن است اجمال من ۷

جز فنا در هیچ جا امیدی از آرام نیست
آتشم خاکستر افتاده‌ست در دنبال من ۸

همچو گل بیدل خمار انفعالی می‌کشم
شرم پار است آبیار ریشهٔ امسال من ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۵۳۳ - ز خودداری نفس می‌زد تب و تاب چراغ من
گوهر بعدی:غزل ۲۵۳۵ - همچو بوی‌گل ز بس بی‌پرده است احوال من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.