خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر به جستجوی جنون و دیوانگی می‌پردازد و از نبود آن ابراز تأسف می‌کند. شاعر از کم‌ظرفیتی هوش و عافیت‌طلبی شکایت دارد و به دنبال آتش، شور و اشک‌های سوزان است. او از مفاهیمی مانند راز، هستی و نیستی، و آزادی از قید و بندهای خود سخن می‌گوید و در نهایت به بی‌سامانی و بی‌قراری دل اشاره می‌کند.

رده سنی: 18+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات شعر مانند 'دیوانگی' و 'رهایی از قید و بند' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده یا نامفهوم باشد.

کجایی ای جنون ویرانه ات کو
خس و خاریم آتشخانه‌ات کو

الم پیمایم از کم ظرفی هوش
شراب عافیت پیمانه‌ات کو

تو شمع بی‌نیازبها بر افروز
مگو خاکستر پروانه‌ات کو

اگر اشکی چه شد رنگ‌گدازت
و گر آهی رم دیوانه‌ات‌ کو

اگر ساغر پرست خواب نازی
چو مژگان لغزش مستانه‌ات‌کو

گرفتم موشکاف زلف رازی
زبان بینوای شانه‌ات کو

ز هستی تا عدم یک نعره واری
ولیکن همت مردانه‌ات کو

کمان قبضهٔ آفاقی اما
برون از خود سراغ خانه‌ات‌کو

بساط و هم واچیدن ندارد
نوا افسانه‌ای افسانه‌ات کو

حجاب آشنایی قید خویش است
زخود گر بگذری بیگانه‌ات کو

ندارد این قفس سامان دیگر
گرفتم آب شد دل دانه‌ات‌ کو

سرت بیدل هوا فرسود راهیست
دماغ کعبه و بتخانه‌ات کو

«بیدل دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir