هوش مصنوعی:
این شعر از بیدل دهلوی، با استفاده از تصاویر پیچیده و استعارههای عمیق، به موضوعاتی مانند عشق، رنج بشری، جستجوی معنا، و ناپایداری دنیا میپردازد. شاعر از زبان سمبلیک برای بیان احساسات درونی و تفکرات فلسفی دربارهٔ هستی استفاده میکند.
رده سنی:
18+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر، همراه با استفاده از استعارههای پیچیده، برای درک کامل نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارد. مخاطبان جوانتر ممکن است در فهم لایههای معنایی شعر با مشکل مواجه شوند.
غزل ۲۶۲۳ - برآرد گَرَم آتش دل زبانه
برآرد گَرَم آتش دل زبانه
شودگرد بال سمندر زمانه ۱
گشایمگر از بیخودی شست آهی
کنم قبهٔ چرخ زنبور خانه ۲
به صد لاف وارستگی صید خویشم
نبردهست پروازم از آشیانه ۳
چراغ ادبگاه بزم خیالم
نمیبالد از آتش من زبانه ۴
درین دشت خلقی زخود رفت اما
ندانست سر منزلی هست یا نه ۵
فلک نقش نام که خواهد نشاندن
به این خاتم صد نگین در میانه ۶
صدفوار تا یک گهر اشک داری
ازبن آسیاها مجو آب و دانه ۷
دو روزیکزین ما و من مست نازی
به خواب عدم گفته باشی فسانه ۸
کف پوچ مغزی مکن فکردریا
که هر جا تویی نیست غیر از کرانه ۹
قیامت خرو شست بنیاد امکان
ازین ساز نیرنگ انسان ترانه ۱۰
دمیدهست از آب منی مشت خاکی
به صد سخت جانی چو سنگ از مثانه ۱۱
محال است پروازت از دام زلفش
اگر جمله تن بالگردی چو شانه ۱۲
به پیریکشیدیم رنج جوانی
سحر میکند گل خمار شبانه ۱۳
اگر گشت باغ است و گر سیر صحرا
روانیم از خود به چندین بها نه ۱۴
غبار جسد چشم بند است بیدل
چو دیوارت افتاد صحراست خانه ۱۵
شودگرد بال سمندر زمانه ۱
گشایمگر از بیخودی شست آهی
کنم قبهٔ چرخ زنبور خانه ۲
به صد لاف وارستگی صید خویشم
نبردهست پروازم از آشیانه ۳
چراغ ادبگاه بزم خیالم
نمیبالد از آتش من زبانه ۴
درین دشت خلقی زخود رفت اما
ندانست سر منزلی هست یا نه ۵
فلک نقش نام که خواهد نشاندن
به این خاتم صد نگین در میانه ۶
صدفوار تا یک گهر اشک داری
ازبن آسیاها مجو آب و دانه ۷
دو روزیکزین ما و من مست نازی
به خواب عدم گفته باشی فسانه ۸
کف پوچ مغزی مکن فکردریا
که هر جا تویی نیست غیر از کرانه ۹
قیامت خرو شست بنیاد امکان
ازین ساز نیرنگ انسان ترانه ۱۰
دمیدهست از آب منی مشت خاکی
به صد سخت جانی چو سنگ از مثانه ۱۱
محال است پروازت از دام زلفش
اگر جمله تن بالگردی چو شانه ۱۲
به پیریکشیدیم رنج جوانی
سحر میکند گل خمار شبانه ۱۳
اگر گشت باغ است و گر سیر صحرا
روانیم از خود به چندین بها نه ۱۴
غبار جسد چشم بند است بیدل
چو دیوارت افتاد صحراست خانه ۱۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۵
۳۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۲۲ - وهم شهرت بهانهایم همه
گوهر بعدی:غزل ۲۶۲۴ - پری می فشان ای تعلق بهانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
