غزل ۲۶۶۶ - جهدکن تا نروی بر اثر نیک و بدی

جهدکن تا نروی بر اثر نیک و بدی
که خضر نیز درین بادیه دام است وددی ۱

تاگلستان تو در سبزهٔ خط ‌گشت نهان
دیده‌ای نیست‌ که چون لاله ندارد رمدی ۲

داغها در دل خون گشته مهیا دارم
کرده‌ام نذروفای تو پر ازگل سبدی ۳

جان چه باشدکه توان نذر توام اندیشید
اینقدر تحفه نیرزد به قبولی و ردی ۴

عافیت دوستی و پرورش هوش خطاست
نیست درمحفل تحقیق چو می با خردی ۵

ناصحا از دمت افسرد چراغ دل ما
کاش از توبه کند مرگ کنار لحدی ۶

جوهری لازم تیغست چه پیدا چه نهان
ابروی ظلم تهی نیست ز چین جسدی ۷

رونق جاه‌گر از اطلس و دیبا باشد
صیقل آینهٔ ماست غبار نمدی ۸

همره قافلهٔ اشک تو هم راهی باش
که به از لغزش پا نیست به مقصد بلدی ۹

همه جا داغ‌گدایی نتوان شد بیدل
خجلم بیشتر از هرکه ندارم مددی ۱۰