غزل ۲۶۸۳ - نفس در طلب سوختی دل ندیدی

نفس در طلب سوختی دل ندیدی
به لیلی چه دادی‌ که محمل ندیدی ۱

به شبگیر چون شمع فرسوده وهمت
به زیر قدم بود منزل ندیدی ۲

تو ای موج ِ غافل ز اسرار گوهر
برون‌گرد ماندی و ساحل ندیدی ۳

به قطع مرور زمان تعین
نفس بود شمشیر قاتل ندیدی ۴

نشد مانع عمر قید تعلق
تو رفتار این پای در گل ندیدی ۵

طرب داشت از قید پرواز رستن
تو کیفیت رقص بسمل ندیدی ۶

حساب تو با کبریا راست ناید
زمین را به‌ گردون مقابل ندیدی ۷

بغیر از تک و تاز گرد خیالت
کس اینجا نبود و تو غافل ندیدی ۸

ز اسباب خوردی فریب تجرد
تماشای بیرون محفل ندیدی ۹

تمیز تو شد دور باش حقیقت
که حق دیدی و غیر باطل ندیدی ۱۰

از این علم و فضلی‌ که غیرت ندارد
چه خواندی گر اشعار بیدل ندیدی ۱۱