هوش مصنوعی: این شعر به مفاهیمی مانند ناپایداری دنیا، بیهودگی تلاش‌های مادی، وهم و خیال، و تسلیم در برابر سرنوشت می‌پردازد. شاعر از فریبندگی دنیا، بی‌ثباتی آرزوها، و رنج‌های زندگی سخن می‌گوید و به دنبال معنایی عمیق‌تر در ورای ظواهر فانی است.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از ابیات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.

غزل ۲۷۵۰ - به ما و من غلو دارد دنی تا فطرت عالی

به ما و من غلو دارد دنی تا فطرت عالی
جهان تنگ آسودن دل پر می‌کند خالی ۱

نقوش وهم و ظن در هر تأمل می‌شود باطل
خط پارینه باید خواندن از تقویم امسالی ۲

نفس سحر چه مضمون بر دماغ هوش می‌خواند
که عمری شد ز هوشم می‌برد این مصرع خالی ۳

در آن وادی که مخمور نگاه او قدم ساید
دماغ آبله بالد قدح در دست پامالی ۴

به هر واماندگی سعی ضعیفان در نمی‌ماند
فسردن می‌شود پرواز رنگ از بی پر و بالی ۵

نمی‌دانم ز شرم فوت فرصت کی برون آیم
عرق عمریست بر پیشانی‌ام بسته‌ست غسالی ۶

به بازار هوس شغل چه سودا داشتم یارب
زیان و سود رفت و مانده برجا ننگ دلالی ۷

جهان بی‌اعتبار افتاد از لاف دنی طبعان
نیستان پشم می‌بافد ز شیر و گربهٔ قالی ۸

شکوه عالم موهوم را با ما چه سنجد کس
هجوم ذره گر قنطار چیند نیست مثقالی ۹

به این تسلیم بار نیک و بد تا کی کشم بیدل
سیه‌گردید همچون شانه دوش من ز حمالی ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۷۴۹ - باز آمد در چمن یاد از صفیر بلبلی
گوهر بعدی:غزل ۲۷۵۱ - رمی‌’ بیتابیی‌، تغییر رنگی‌،‌گردش حالی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.