خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از بیدل دهلوی با زبانی نمادین و پر از تصاویر شاعرانه، به موضوعاتی مانند ناپایداری دنیا، فریبندگی ظواهر، رنجهای درونی، و تنهایی انسان میپردازد. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند «مردهٔ تن آسانی»، «فسرده دل»، و «زخم دل»، از رنجها و دغدغههای وجودی سخن میگوید و هشدار میدهد که به ظواهر فریبنده دنیا اعتماد نکنیم. او همچنین به مفاهیمی مانند عجز انسان در برابر تقدیر، بیثباتی امید، و حقیقت پنهان در پس ظواهر اشاره میکند.

رده سنی: 18+ متن از نظر زبانی پیچیده و پر از نمادها و استعاره‌های عمیق است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، مضامین فلسفی و نگاه انتقادی به زندگی ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین و نامفهوم باشد.

مباش سایه صفت مردهٔ تن آسانی
دلت فسرده مبادا به خود فرومانی

فریب حاصل جمعیتی به مزرع وهم
چو خوشه از گره‌ کاکل پریشانی

چو گل مباش هوس غرهٔ فسون طرب
هجوم زخم دل است اینکه خنده می‌خوانی

جنون مفلس ما عالمی دگر دارد
ز برگ و ساز مگو ناله‌ای‌ست عریانی

خیال ما و منت سخت‌ کلفت انگیز است
ز شرم آب شوی‌ کاین غبار بنشانی

به فکر خویش نرفتی و رفت فرصت عمر
کنون مگر لب ‌گورت ‌کند گریبانی

اگر امید خراب بنای بی‌خللی‌ست
عمارتی نتوان یافت به ز ویرانی

غبار ناشده زین دامگاه رستن نیست
چو آب در قفس‌ گوهریم زندانی

به دیده هر چه‌ کند جلوه از خزان بهار
همان چون آینه از ماست رنگ‌ گردانی

به داغ کلفت بی‌رونقی گداخته‌ایم
چراغ انجمن مامدان شبستانی

به هیچ جیب قبول سر سلامت نیست
شکست ‌کو که‌ کند رنگ نیز دامانی

به خلوتی ‌که حیا پرور است شوخی حسن
ز چشم آینه بیرون نشست حیرانی

حریف خلوت آن جلوه بودن آسان نیست
نهفته‌اند نگاهی به چشم قربانی

ز فرق تا قدمم صرف سجده شد بیدل
چو خامه رفته‌ام از خود به سعی پیشانی

«بیدل دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir