هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند رقص در بتخانه، مستی و باده، به بیان مفاهیمی مانند عشق، شوریدگی، رهایی از قید و بندهای عرفی و پیوستن به حالات روحانی میپردازد. شاعر مخاطب را به رها کردن عقل و منطق و پیوستن به شور و مستی دعوت میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای مرتبط با مستی و باده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک لایههای معنایی شعر نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
غزل ۴۱۲ - صنم می گوی و در بتخانه می رقص
صنم می گوی و در بتخانه می رقص
نوایی می زن و مستانه می رقص ۱
عجب ذوقی بود در رقص مستی
تو نیز ای باده در پیمانه می رقص ۲
بر افشان دست بر ناموس و آن گه
میان محرم و بیگانه می رقص ۳
به جان با غیر جانان در میامیز
به تن با عاقل و فرزانه می رقص ۴
دل از تمکین شود بی ذوق، زنهار
گهی کودک شو و طفلانه می رقص ۵
چو خون در زخم صیدی گشته می جوش
چو دل در سینهٔ پروانه می رقص ۶
مشو عرفی رهین باغ و بلبل
به بانگ جغد در ویرانه میرقص ۷
نوایی می زن و مستانه می رقص ۱
عجب ذوقی بود در رقص مستی
تو نیز ای باده در پیمانه می رقص ۲
بر افشان دست بر ناموس و آن گه
میان محرم و بیگانه می رقص ۳
به جان با غیر جانان در میامیز
به تن با عاقل و فرزانه می رقص ۴
دل از تمکین شود بی ذوق، زنهار
گهی کودک شو و طفلانه می رقص ۵
چو خون در زخم صیدی گشته می جوش
چو دل در سینهٔ پروانه می رقص ۶
مشو عرفی رهین باغ و بلبل
به بانگ جغد در ویرانه میرقص ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۱۱ - چو تیر از دل کشم کو شربتی از لعل خندانش
گوهر بعدی:غزل ۴۱۳ - فصل بهار است و شُکر نسیم بهار فرض
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
