هوش مصنوعی:
این متن به توصیف عشق و سفر روحانی میپردازد. شاعر از پرواز بر آسمان، گسستن از نفس و قدم، و نادیده گرفتن جهان مادی سخن میگوید. او از رسیدن به حلقهی عاشقان، نظارهکردن از زاویهای دیگر، و دویدن در کوچههای سینهها یاد میکند. در پایان، دل از سفر خود از خانهی صنع به خانهی آفرینش سخن میگوید و از کشیده شدن به سوی معنا میپرسد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۹۱۹ - عشق است بر آسمان پریدن
عشق است بر آسْمان پَریدن
صد پَرده به هر نَفَس دَریدن ۱
اوَّل نَفَس از نَفَس گُسَسْتن
اوَّل قَدَم از قَدَم بُریدن ۲
نادیده گرفتن این جهان را
مَر دیدهٔ خویش را بِدیدن ۳
گفتم که دِلا، مُبارکَت باد
در حَلْقهٔ عاشقانْ رَسیدن ۴
زان سویِ نَظَر نِظاره کردن
در کوچهٔ سینهها دَویدن ۵
ای دل زِ کجا رَسید این دَم؟
ای دل زِ کجاست این طَپیدن؟ ۶
ای مُرغ بگو زبانِ مُرغان
من دانَم رَمزِ تو شنیدن ۷
دل گفت به کارخانه بودم
تا خانهٔ آب و گِل پَریدن ۸
از خانهٔ صُنْع میپَریدم
تا خانهٔ صُنْع آفریدن ۹
چون پایْ نَمانْد، میکَشیدند
چون گویم صورتِ کَشیدن؟ ۱۰
صد پَرده به هر نَفَس دَریدن ۱
اوَّل نَفَس از نَفَس گُسَسْتن
اوَّل قَدَم از قَدَم بُریدن ۲
نادیده گرفتن این جهان را
مَر دیدهٔ خویش را بِدیدن ۳
گفتم که دِلا، مُبارکَت باد
در حَلْقهٔ عاشقانْ رَسیدن ۴
زان سویِ نَظَر نِظاره کردن
در کوچهٔ سینهها دَویدن ۵
ای دل زِ کجا رَسید این دَم؟
ای دل زِ کجاست این طَپیدن؟ ۶
ای مُرغ بگو زبانِ مُرغان
من دانَم رَمزِ تو شنیدن ۷
دل گفت به کارخانه بودم
تا خانهٔ آب و گِل پَریدن ۸
از خانهٔ صُنْع میپَریدم
تا خانهٔ صُنْع آفریدن ۹
چون پایْ نَمانْد، میکَشیدند
چون گویم صورتِ کَشیدن؟ ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۴۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۱۸ - فرود آ تو ز مرکب، بار میبین
گوهر بعدی:غزل ۱۹۲۰ - دیر آمدهیی، مرو شتابان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
