هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر به رابطه‌ی بین خود و دیگری می‌پردازد و از تفاوت‌ها و شباهت‌های بین خود و دیگری سخن می‌گوید. شاعر از جدایی و وابستگی میان خود و دیگری صحبت می‌کند و به مفاهیمی مانند سخاوت و بخل نیز اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به زیبایی و لطافت دیگری و نقش خود به عنوان آینه‌ای برای آن زیبایی اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم انتزاعی مانند سخاوت و بخل نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در سنین بالاتر دیده می‌شود.

غزل ۱۹۳۰ - امروز تو خوش تری و یا من؟

امروز تو خوش تَری وَ یا من؟
بی من تو چگونه‌ییّ و با من؟ ۱

نی نی، من و تو مگو، رَها کُن
فَرقی خود نیست از تو تا من ۲

بی‌تو، بودی تو بر سَرِ چَرخ
بی‌من، بودم به سال‌ها من ۳

در پوستْ من و تو هَمچو انگور
در شیره کجا تو و کجا من؟ ۴

از بُخل بِجَست و در سَخا مانْد
آن حاتِمِ طَیّ و گفت، ها، من ۵

من بُخْل و سَخا نِثار کردم
ای بیشْ زِ حاتِم از سَخا من ۶

ای جانِ لَطیفِ خوش لِقا تو
ای آینه دارِ آن لِقا من ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۹۲۹ - ای عربده کرده دوش با من
گوهر بعدی:غزل ۱۹۳۱ - عقل از کف عشق خورد افیون
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.