غزل ۳۹ - واقفی ای پیک چون ز حال دل زار

واقفی ای پیک چون ز حال دل زار
حال دل زار گو بیار دل آزار ۱

یار دل آزار من وفا نشناسد
وه که عجب نعمتیست یار وفادار ۲

یار وفادار ار به چنگ من افتد
باک ندارم ز دور چرخ جفاکار ۳

چرخ جفاکار پای‌بند غمم کرد
کیست که رحمت کند به حال گرفتار ۴

حال گرفتار خواهی از دل من پرس
بیمار آگه بود ز حالت بیمار ۵

حالت بیمار خاصه در مرض دل
وان مرض دل ز عشق دلبر عیار ۶

دلبر عیار شوخ خاصه چو محمود
کافت جان‌ها بود ز طرّهٔ طرار ۷

طرّهٔ طرار او به حیلت و افسون
بس که دل خلق برده گشته گرانبار ۸