غزل ۴۲ - ای زلف تو چون خاطر عشاق مشوش

ای زلف تو چون خاطر عشاق مشوش
وی صفحهٔ رویت ز خط و خال منقش ۱

موی تو به روی تو عبیریست به مجمر
خال تو به چهر تو سپندیست برآتش ۲

روی تو حدیقهٔ گل اما گل بی‌خار
لعل تو قنینهٔ مل امّا مل بی‌غش ۳

یک‌سوی کشد عقلم و یک‌سوی د‌گر عشق
با این دو من مسکین دایم به کشاکش ۴

خورده چه‌؟ خونم که‌؟ آن ترک قدح نوش
برده چه‌؟ هوشم که‌؟ آن شوخ پریوش ۵

شوخی که به رزم اندر ماهیست زره‌پوش
ترکی که به بزم اندر سرویست کمانکش ۶

در نخشب ماهی بنتابیده چنین خوب
درکشمر سروی بنروییده چنین خوش ۷

هرجا خط او تبت ه‌رجا لب‌او مصر
هرجا قد اوکشمر هرجا رخ اوکش ۸