غزل ۶۰ - ای تیره زلف درهم ای نافهٔ تتاری

ای تیره زلف درهم ای نافهٔ تتاری
کار من از تو درهم روز من از تو تاری ۱

گر نیستی تن من تا چند گوژپشتی
ور نیستی دل من تا چند بیقراری ۲

کردی سیاهکارم تا کی سفیدچشمی
کردی سفید چشمم تا کی سیاهکاری ۳

تا رسم روزگارت شد آفتاب‌پوشی
رسم منست تا روز هرشب ستاره باری ۴

جز توکدام هندو بر دل زند شبیخون
جز تو کدام جادو بر مه کند سواری ۵

مار ار نیی بگنجت از چیست پاسبانی
ابر ار نیی به مهرت از چیست پرده‌داری ۶

آزر نیی چگونه لعبت همی تراشی
مانی نیی چگونه صورت همی نگاری ۷

داود گر نیی تو با جوشنت چه بازی
هاروت گر نیی تو با زهره‌ات چه یاری ۸

کلک موید دین گر نیستی پس از چه
همواره عنبر تر بر سیم ساده باری ۹

حاجی که هست هر فرد از جزو مدحت او
بر دفتر سعادت سرلوح کامگاری ۱۰

آن نور و چشم بینش وان رحمت خدایی
آن فر آفرینش وان فیض کردگاری ۱۱