غزل ۴۳۱ - منم که بهر دل اسباب داغ می دزدم

منم که بهر دل اسباب داغ می دزدم
نسیم گلشن غم در دماغ می دزدم ۱

دمی که بر نفس اهل درد می جوشم
هزار شعله از دود چراغ می دزدم ۲

ز بهر آن که چکانم به کام تشنه لبان
به آستین نمک و خون داغ می دزدم ۳

دگر به وادی ایمن رسم وگر نه که من
ز گرد بادیه کحل سراغ می دزدم ۴

نیم ز فصل خزان عرفی از چمن بی فیض
ترانهٔ ز نواهای زاغ می دزدم ۵