غزل ۴۵۸ - خوش آن جهان چو من از داغ دل کباب شوم

خوش آن جهان چو من از داغ دل کباب شوم
زمانه را کنم آباد اگر خراب شوم ۱

بر آن شدم که چنان آتشی برافروزم
که در میانهٔ آن تا ابد کباب شوم ۲

دهان شیشه گشاد است، عشق نزدیک است
که بی نیاز ز کیفیت شراب شوم ۳

چنان ز عشق مهیای تربیت شده ام
که گر ز ذره نظر یابم آفتاب شوم ۴

رسم به مقصد و عمداٌ نایستم از ننگ
به هر طرف، چو همت، گران-رکاب شوم ۵

چنان که همت عرفی سبک عنان کرده است
به گرد او نرسم گر همه شتاب شوم ۶