هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از عرفی شیرازی، احساسات عمیق عاشقانه و روحانی را با تصاویر زیبا و استعاری بیان میکند. شاعر از چشم به عنوان نماد عشق و اشک به عنوان نشانهای از شوق و درد یاد میکند و با استفاده از مضامین طبیعی و مذهبی، عمق احساسات خود را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۴۵۹ - چون خیالت گذر آرد به در مسکن چشم
چون خیالت گذر آرد به در مسکن چشم
جوشش نور به هم در شکند روزن چشم ۱
مشت سوزن به دلم زان مژه تا ریخته اند
گریه از پارهٔ دل دوخته پیراهن چشم ۲
از دلم تا به در دیده صد آتشکده ساخت
گریهٔ شوق که گلخن شد ازو گلشن چشم ۳
در تماشاگه حسن تو به هنگام نثار
سر به پیشانی خورشید زند خرمن چشم ۴
عرفی امروز ببینم که بود بهر وداع
گریه را دست در آغوش دل و گردن چشم ۵
جوشش نور به هم در شکند روزن چشم ۱
مشت سوزن به دلم زان مژه تا ریخته اند
گریه از پارهٔ دل دوخته پیراهن چشم ۲
از دلم تا به در دیده صد آتشکده ساخت
گریهٔ شوق که گلخن شد ازو گلشن چشم ۳
در تماشاگه حسن تو به هنگام نثار
سر به پیشانی خورشید زند خرمن چشم ۴
عرفی امروز ببینم که بود بهر وداع
گریه را دست در آغوش دل و گردن چشم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۵۸ - خوش آن جهان چو من از داغ دل کباب شوم
گوهر بعدی:غزل ۴۶۰ - ما نقد را ز جمله به غماز داده ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
