هوش مصنوعی:
این شعر از عرفی شیرازی بیانگر درد و رنج عاشقانه و عرفانی است. شاعر از سوختن در آتش عشق و بلاهای ناشی از آن سخن میگوید. او از گذر عمر بدون رسیدن به آرزوها و سوختن در آتش عشق و محبت یار مینالد. همچنین، اشارهای به سفر روحانی به سوی عدم و تحمل شتاب عشق دارد.
رده سنی:
18+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر نیاز به درک و تجربهی بالاتری دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند سوختن در عشق و گذر عمر ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد.
غزل ۴۶۹ - ای ساقی بلا ز شراب تو سوختیم
ای ساقی بلا ز شراب تو سوختیم
با آن که آتشیم ز آب تو سوختیم ۱
در شب گذشت عمر و ندیدیم روی صبح
ای بخت از گرانی خواب تو سوختیم ۲
پایت رکاب پرور و دستت عنان نواز
از غیرت عنان و رکاب تو سوختیم ۳
طالع نگر که گرم عتاب آمدی و ما
نا برده لذتی ز عتاب تو سوختیم ۴
از گرمی محبت ما سوخت شرم یار
ای عشق جلوه کن نقاب تو سوختیم ۵
از خود روانه ایم به معمورهٔ عدم
عرفی تحملی ز شتاب تو سوختیم ۶
با آن که آتشیم ز آب تو سوختیم ۱
در شب گذشت عمر و ندیدیم روی صبح
ای بخت از گرانی خواب تو سوختیم ۲
پایت رکاب پرور و دستت عنان نواز
از غیرت عنان و رکاب تو سوختیم ۳
طالع نگر که گرم عتاب آمدی و ما
نا برده لذتی ز عتاب تو سوختیم ۴
از گرمی محبت ما سوخت شرم یار
ای عشق جلوه کن نقاب تو سوختیم ۵
از خود روانه ایم به معمورهٔ عدم
عرفی تحملی ز شتاب تو سوختیم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۶۸ - هرگز گله از دوست به محرم نفروشم
گوهر بعدی:غزل ۴۷۰ - زخمی شوق توام، سینهٔ جوشان دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.