هوش مصنوعی: این شعر از عرفی شیرازی بیانگر درد و رنج عاشقانه و عرفانی است. شاعر از سوختن در آتش عشق و بلاهای ناشی از آن سخن می‌گوید. او از گذر عمر بدون رسیدن به آرزوها و سوختن در آتش عشق و محبت یار می‌نالد. همچنین، اشاره‌ای به سفر روحانی به سوی عدم و تحمل شتاب عشق دارد.
رده سنی: 18+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر نیاز به درک و تجربه‌ی بالاتری دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند سوختن در عشق و گذر عمر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.

غزل ۴۶۹ - ای ساقی بلا ز شراب تو سوختیم

ای ساقی بلا ز شراب تو سوختیم
با آن که آتشیم ز آب تو سوختیم ۱

در شب گذشت عمر و ندیدیم روی صبح
ای بخت از گرانی خواب تو سوختیم ۲

پایت رکاب پرور و دستت عنان نواز
از غیرت عنان و رکاب تو سوختیم ۳

طالع نگر که گرم عتاب آمدی و ما
نا برده لذتی ز عتاب تو سوختیم ۴

از گرمی محبت ما سوخت شرم یار
ای عشق جلوه کن نقاب تو سوختیم ۵

از خود روانه ایم به معمورهٔ عدم
عرفی تحملی ز شتاب تو سوختیم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۶۸ - هرگز گله از دوست به محرم نفروشم
گوهر بعدی:غزل ۴۷۰ - زخمی شوق توام، سینهٔ جوشان دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.