هوش مصنوعی:
این متن عرفانی از سید بهاءالدین (شاعر و عارف) درباره وحدت وجود و یگانگی همه چیز در خداوند است. او با استفاده از استعارههایی مانند دریا و قطره، آینه و نور، به این مفهوم میپردازد که همه موجودات جلوهای از ذات الهی هستند و جدایی بین آنها توهم آمیز است. متن همچنین بر اهمیت ذوق و شهود عرفانی در درک این حقیقت تأکید دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و قدردانی نیاز به بلوغ فکری و آشنایی اولیه با مفاهیم عرفانی دارد. نوجوانان در این سن معمولاً توانایی تحلیل انتزاعی بیشتری دارند.
غزل ۲۰ - قدمی نه در آ در این دریا
قدمی نه در آ در این دریا
عین ما جو به عین ما از ما ۱
هر که با ما نشست از ما شد
بلکه گر قطره بود شد دریا ۲
نظری کن حباب و آب نگر
یک وجود است این و آن اسما ۳
دیدهٔ عالم است از او روشن
مینماید چو نور در اشیا ۴
آینه صد هزار می بینم
در همه روی او بود پیدا ۵
ذوق ما را نهایتی نبُود
ابتدا نیست و انتها آنجا ۶
شعر سید به ذوق می خوانش
چه کنی قول بوعلی سینا ۷
عین ما جو به عین ما از ما ۱
هر که با ما نشست از ما شد
بلکه گر قطره بود شد دریا ۲
نظری کن حباب و آب نگر
یک وجود است این و آن اسما ۳
دیدهٔ عالم است از او روشن
مینماید چو نور در اشیا ۴
آینه صد هزار می بینم
در همه روی او بود پیدا ۵
ذوق ما را نهایتی نبُود
ابتدا نیست و انتها آنجا ۶
شعر سید به ذوق می خوانش
چه کنی قول بوعلی سینا ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹ - فقر ما خوشتر ز ملک پادشا
گوهر بعدی:غزل ۲۱ - موج و دریا آب بادش نزد ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
