غزل ۳۸ - هرچه می گویند می گوئیم ما

هرچه می گویند می گوئیم ما
آنچه می جویند می جوئیم ما ۱

ما به بوی زلف سنبل بوی او
مو به مو زلف بتان بوئیم ما ۲

جام می آب حیاتی خوش بود
خرقهٔ خود را به آن شوئیم ما ۳

ما و او با هم یگانه گشته ایم
بی دوئیم و ما و تو اوئیم ما ۴

عین دریائیم و دریا عین ما
عین ما از عین ما جوئیم ما ۵

نیست ما را ابتدا و انتها
تا ابد خود را به خود پوئیم ما ۶

سیدم آئینهٔ گیتی نماست
ما چنین آئینه ، یک روئیم ما ۷