هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از نعمت الله ولی بیانگر آن است که دل انسان مانند آینهای است که جهان را نشان میدهد و جایگاه خداوند است. شاعر تأکید میکند که در دل جز خدا جایی ندارد و عشق به خداوند، دردها را درمان میکند. همچنین، اشاره میکند که دل در خرابات عشق گم شده و تنها آشنا با خداوند است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. این متن更适合 افرادی که با ادبیات عرفانی آشنایی دارند یا توانایی تحلیل مفاهیم انتزاعی را دارند.
غزل ۴۸ - جام گیتی نماست این دل ما
جام گیتی نماست این دل ما
خلوت کبریاست این دل ما ۱
در دل ما جز او نمی گنجد
روز و شب با خداست این دل ما ۲
کُنج دل گنجخانهٔ شاه است
مخزن پادشاست این دل ما ۳
ما و دل هر دو خواجه تاشانیم
یار همدرد ماست این دل ما ۴
دردمندیم و درد می نوشیم
دُرد دردش دواست این دل ما ۵
در خرابات عشق دل گم شد
تو چه دانی کجاست این دل ما ۶
نعمت الله از دل ما جو
که بدو آشناست این دل ما ۷
خلوت کبریاست این دل ما ۱
در دل ما جز او نمی گنجد
روز و شب با خداست این دل ما ۲
کُنج دل گنجخانهٔ شاه است
مخزن پادشاست این دل ما ۳
ما و دل هر دو خواجه تاشانیم
یار همدرد ماست این دل ما ۴
دردمندیم و درد می نوشیم
دُرد دردش دواست این دل ما ۵
در خرابات عشق دل گم شد
تو چه دانی کجاست این دل ما ۶
نعمت الله از دل ما جو
که بدو آشناست این دل ما ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۷ - از کرم بنواخت ما را یار ما
گوهر بعدی:غزل ۴۹ - بندهٔ ساقی ما شو تا شوی سلطان ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
