هوش مصنوعی: این متن عرفانی به توصیف دل و عشق الهی می‌پردازد. دل به عنوان جامی جم‌نما، نور عالم، و دریایی بیکران از عشق توصیف شده است. عشق الهی به عنوان سلطان و دل به عنوان بندهٔ او تصویر شده‌است. درد دل دوای جان دانسته شده و پیوند با معشوق (خدا) جاودانه شمرده شده‌است. در نهایت، دل به عنوان خانهٔ خدا معرفی می‌شود.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا، فهم متن را برای سنین پایینتر چالش‌برانگیز می‌کند.

غزل ۵۰ - جامیست چه جم نما دل ما

جامیست چه جم نما دل ما
بنموده خدا به ما دل ما ۱

شمع دل ماست نور عالم
افروخت به خود خدا دل ما ۲

عشقش بحریست بیکرانه
خوش بحری و آشنا دل ما ۳

سلطان عشقست و دل غلامش
او پادشه و گدا دل ما ۴

درد دل ما دوای جان است
به زین چه کند دوا دل ما ۵

عهدی بستیم و جاودان است
پیوند نگار با دل ما ۶

در خلوت خاص سید ما
او خانه خدا ، سرا دل ما ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۹ - بندهٔ ساقی ما شو تا شوی سلطان ما
گوهر بعدی:غزل ۵۱ - مشک چه بود شمه ای از موی ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.