هوش مصنوعی: این متن یک شعر عرفانی است که در آن شاعر به عنوان یک درویش، از خداوند یا یک شخصیت معنوی بلندمرتبه درخواست توجه و لطف می‌کند. شاعر از جایگاه والای مخاطب خود آگاه است و امیدوار است که با نگاهی پراحسان مورد توجه قرار گیرد. او جهان را آینه‌ای از نور الهی می‌بیند و از مخاطب می‌خواهد که به این آینه‌ روشن نگاهی کند. شاعر همچنین به موسی(ع) و ارتباط او با آتش اشاره می‌کند و در پایان، از مخاطب می‌خواهد که به دل او نیز نظری کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و دینی است که درک آن‌ها به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۵۳ - ما بنده درویشیم شاها نظری فرما

ما بنده درویشیم شاها نظری فرما
صاحب نظری شاها ما را نظری فرما ۱

آنجا که مقام تست ما را نبود باری
باری ز سر احسان آنجا نظری فرما ۲

تو ناظر و منظوری ما آینهٔ روشن
در آینهٔ روشن جانا نظری فرما ۳

ما از نظر لطفت داریم بسی امید
نومید مکن ما را حالا نظری فرما ۴

در هر چه نظر کردیم نور تو در آن دیدیم
با عقل از آن گفتیم اشیا نظری فرما ۵

ای موسی بن عمران ز آتش نتوانی دید
در عین همه بنگر اسما نظری فرما ۶

با سید سر مستان داری نظری شاها
از بهر دل سید ما را نظری فرما ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۹۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۲ - پادشاه و پادشاهی ما و درویشی ما
گوهر بعدی:غزل ۵۴ - بحر در جوش است و رو دارد به ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.