هوش مصنوعی:
این متن عرفانی و معنوی بر وحدانیت خداوند و ارتباط دائمی انسان با او تأکید دارد. شاعر بیان میکند که همه نعمتها از خداست و در دل و دیده جز او کسی را ندیده است. همچنین، به موضوع عشق الهی، فنا در خدا و بقای از طریق او اشاره شده است. در پایان، مخاطب را به میخانه عرفان دعوت میکند تا سرمست از عشق الهی شود.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'میخانه' و 'سرمستی' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۶۳ - نعمت الله است دایم با خدا
نعمت الله است دایم با خدا
نعمت از الله کی باشد جدا ۱
در دل و دیده ندیدم جز یکی
گرچه گردیدم بسی در دو سرا ۲
میل ساحل کی کند بحری چو شد
غرقه در دریای بی پایان ما ۳
ما نوا از بی نوائی یافتیم
گر نوا جوئی بجو از بینوا ۴
از خدا بیگانه ای دیدیم نه
هر که باشد هست با او آشنا ۵
سروری خواهی برآ بر دار عشق
کز سردار فنا یابی بقا ۶
سید سرمست اگر جوئی حریف
خیز مستانه به میخانه درآ ۷
نعمت از الله کی باشد جدا ۱
در دل و دیده ندیدم جز یکی
گرچه گردیدم بسی در دو سرا ۲
میل ساحل کی کند بحری چو شد
غرقه در دریای بی پایان ما ۳
ما نوا از بی نوائی یافتیم
گر نوا جوئی بجو از بینوا ۴
از خدا بیگانه ای دیدیم نه
هر که باشد هست با او آشنا ۵
سروری خواهی برآ بر دار عشق
کز سردار فنا یابی بقا ۶
سید سرمست اگر جوئی حریف
خیز مستانه به میخانه درآ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۲ - هر که آمد بر سر دار فنا
گوهر بعدی:غزل ۶۴ - مبتلائی دیدمش خوش در بلا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
