هوش مصنوعی:
این متن عرفانی بیانگر وحدت وجود و حضور خداوند در همه چیز است. شاعر خود و دیگران را همچون حبابهایی در دریای وجود الهی میبیند و از خواننده میخواهد به این حقیقت نظری بیندازد. متن تأکید دارد که همه چیز از نور خداوند روشن شده و عارفان با دیدن این نور، حقیقت را درک میکنند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و فهم نیاز به بلوغ فکری و شناختی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
غزل ۶۸ - ما حبابیم و عین ما دریا
ما حبابیم و عین ما دریا
نظری کن به عین ما در ما ۱
بندهٔ حضرت خداوندیم
به جمال و کمال بی همتا ۲
آینه گر هزار می نگرم
در همه دیده می شود اسما ۳
عالم از نور او شده روشن
نظری کن به دیدهٔ بینا ۴
بر در او رو خوشی بنشین
گر کنی میل جنت الماوی ۵
دُرد دردش بنوش خوش می باش
تا بیابی تو ذوق بو دردا ۶
عارفانه به نور او دیدیم
نعمت الله در همه اشیا ۷
نظری کن به عین ما در ما ۱
بندهٔ حضرت خداوندیم
به جمال و کمال بی همتا ۲
آینه گر هزار می نگرم
در همه دیده می شود اسما ۳
عالم از نور او شده روشن
نظری کن به دیدهٔ بینا ۴
بر در او رو خوشی بنشین
گر کنی میل جنت الماوی ۵
دُرد دردش بنوش خوش می باش
تا بیابی تو ذوق بو دردا ۶
عارفانه به نور او دیدیم
نعمت الله در همه اشیا ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۷ - گر بیابی آشنای بحر ما
گوهر بعدی:غزل ۶۹ - عین دریائیم و دریا عین ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
