هوش مصنوعی:
این متن عرفانی و شاعرانه از نعمتالله ولی است که مفاهیمی مانند وحدت وجود، عشق الهی، و جستجوی حقیقت را بیان میکند. شاعر از خواننده میخواهد تا به درون خود بنگرد و حقیقت را در ذرات عالم ببیند. همچنین، از بهشت جاودان و میخانه به عنوان نمادهایی از وصال الهی یاد میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۷۱ - در آ با ما درین دریا و خوش بنشین به چشم ما
در آ با ما درین دریا و خوش بنشین به چشم ما
به عین ما نظر می کن ببین ما را درین دریا ۱
اگر موج است اگر قطره به عین ما همه آبست
اگر تو آبرو جوئی بجو از آبروی ما ۲
بهشت جاودان ما سرابستان میخانه
هوای جنت ار داری درآ در جنت الماوی ۳
به نور آفتاب او همه عالم منور شد
نگر در ذرهٔ روشن که خورشیدیست مه سیما ۴
اگر گوئی کرم فرما مرا نامی نشانی ده
نشان و نام را بگذار و می جو جای آن بیجا ۵
بلا بالا گرفت امروز از آن بالا که می دانی
چه خوش باشد بلای ما اگر باشد از آن بالا ۶
حریف نعمت الله شو که یار رند سرمست است
به نور او نظر می کن ببین یکتای بی همتا ۷
به عین ما نظر می کن ببین ما را درین دریا ۱
اگر موج است اگر قطره به عین ما همه آبست
اگر تو آبرو جوئی بجو از آبروی ما ۲
بهشت جاودان ما سرابستان میخانه
هوای جنت ار داری درآ در جنت الماوی ۳
به نور آفتاب او همه عالم منور شد
نگر در ذرهٔ روشن که خورشیدیست مه سیما ۴
اگر گوئی کرم فرما مرا نامی نشانی ده
نشان و نام را بگذار و می جو جای آن بیجا ۵
بلا بالا گرفت امروز از آن بالا که می دانی
چه خوش باشد بلای ما اگر باشد از آن بالا ۶
حریف نعمت الله شو که یار رند سرمست است
به نور او نظر می کن ببین یکتای بی همتا ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۰ - دردمندانیم و مانده بی دوا
گوهر بعدی:غزل ۷۲ - رندیم و دگر مستیم تا باد چنین بادا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.