هوش مصنوعی: این متن عرفانی و شاعرانه از نعمت‌الله ولی است که مفاهیمی مانند وحدت وجود، عشق الهی، و جستجوی حقیقت را بیان می‌کند. شاعر از خواننده می‌خواهد تا به درون خود بنگرد و حقیقت را در ذرات عالم ببیند. همچنین، از بهشت جاودان و میخانه به عنوان نمادهایی از وصال الهی یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.

غزل ۷۱ - در آ با ما درین دریا و خوش بنشین به چشم ما

در آ با ما درین دریا و خوش بنشین به چشم ما
به عین ما نظر می کن ببین ما را درین دریا ۱

اگر موج است اگر قطره به عین ما همه آبست
اگر تو آبرو جوئی بجو از آبروی ما ۲

بهشت جاودان ما سرابستان میخانه
هوای جنت ار داری درآ در جنت الماوی ۳

به نور آفتاب او همه عالم منور شد
نگر در ذرهٔ روشن که خورشیدیست مه سیما ۴

اگر گوئی کرم فرما مرا نامی نشانی ده
نشان و نام را بگذار و می جو جای آن بیجا ۵

بلا بالا گرفت امروز از آن بالا که می دانی
چه خوش باشد بلای ما اگر باشد از آن بالا ۶

حریف نعمت الله شو که یار رند سرمست است
به نور او نظر می کن ببین یکتای بی همتا ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۰ - دردمندانیم و مانده بی دوا
گوهر بعدی:غزل ۷۲ - رندیم و دگر مستیم تا باد چنین بادا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.