هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، بیانگر حالتی از مستی و رهایی از قیدوبندهای عقل و توبه است. شاعر از پیوستن به عشق و رهایی از دردسرهای نادانی سخن میگوید و خود را سید رندان و همنشین ساقی سرمستان میداند. متن پر از تصاویر شاعرانه و نمادین مانند قطره دریا، زنار زلف، و رند خراباتی است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مستی و رندی نیاز به بلوغ فکری دارد تا بهدرستی درک شود.
غزل ۷۲ - رندیم و دگر مستیم تا باد چنین بادا
رندیم و دگر مستیم تا باد چنین بادا
توبه همه بشکستیم تا باد چنین بادا ۱
چون قطره ازین دریا دیروز جدا بودیم
امروز بپیوستیم تا باد چنین بادا ۲
عقل از سر نادانی درد سر ما می داد
عشق آمد و وارستیم تا باد چنین بادا ۳
ما دست برآوردیم در پاش سر افکندیم
مستانه از آن دستیم تا باد چنین بادا ۴
زُنار سر زلفش افتاد به دست ما
زُنار چنان بستیم تا باد چنین بادا ۵
آن رند خراباتی رندانه حریف ماست
او سرخوش و ما مستیم تا باد چنین بادا ۶
ما سید رندانیم با ساقی سرمستان
در میکده بنشستیم تا باد چنین بادا ۷
توبه همه بشکستیم تا باد چنین بادا ۱
چون قطره ازین دریا دیروز جدا بودیم
امروز بپیوستیم تا باد چنین بادا ۲
عقل از سر نادانی درد سر ما می داد
عشق آمد و وارستیم تا باد چنین بادا ۳
ما دست برآوردیم در پاش سر افکندیم
مستانه از آن دستیم تا باد چنین بادا ۴
زُنار سر زلفش افتاد به دست ما
زُنار چنان بستیم تا باد چنین بادا ۵
آن رند خراباتی رندانه حریف ماست
او سرخوش و ما مستیم تا باد چنین بادا ۶
ما سید رندانیم با ساقی سرمستان
در میکده بنشستیم تا باد چنین بادا ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۱ - در آ با ما درین دریا و خوش بنشین به چشم ما
گوهر بعدی:غزل ۷۳ - ساقی ز کرم نواخت ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.