غزل ۷۳ - ساقی ز کرم نواخت ما را

ساقی ز کرم نواخت ما را
خمخانه بریخت بر سر ما ۱

ما جام و بر آب چون حبابیم
دریاب ز ما و ما ز دریا ۲

عشقست که هیچ جا ندارد
هر جا می جو تو جای بی جا ۳

در دیدهٔ مست ما توان دید
آن نور ولی به چشم بینا ۴

آئینه از او وجود دارد
او نیز به آینه هویدا ۵

با شمع جمال او چه باشد
پروانهٔ عقل بی سر و پا ۶

رندیم و حریف نعمت الله
هرگز نکنیم توبه حاشا ۷