هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به زیباییهای طبیعت، عشق الهی، و مستی معنوی اشاره دارد. شاعر از عناصری مانند خورشید، ماه، دریا، و آب حیات برای بیان مفاهیم عمیق عرفانی استفاده کرده است. همچنین، تضاد بین عقل و عشق و نقد زاهدانههای سطحی نیز در آن دیده میشود.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کمسال دشوار بوده و مناسب مخاطبان با سطح درک بالاتر است.
غزل ۱۱۶ - آفتابی رو نموده مه نقاب
آفتابی رو نموده مه نقاب
ماه تابان می نماید آفتاب ۱
خوش حبابی پر کن از آب حیات
تا بیابی جام پر آبی ز آب ۲
موج دریائیم و دریا عین ما
عین ما بر عین ما باشد حجاب ۳
ساقی سرمست ما باشد کریم
جام می بخشد به رندان بی حساب ۴
خوش سر آبیم و سیرابیم ما
زاهد بیچاره مانده در سراب ۵
عشق می بیند جمال او به او
عقل می بندد خیال او به خواب ۶
نعمت الله سر به پای خم نهاد
در خرابات مغان مست و خراب ۷
ماه تابان می نماید آفتاب ۱
خوش حبابی پر کن از آب حیات
تا بیابی جام پر آبی ز آب ۲
موج دریائیم و دریا عین ما
عین ما بر عین ما باشد حجاب ۳
ساقی سرمست ما باشد کریم
جام می بخشد به رندان بی حساب ۴
خوش سر آبیم و سیرابیم ما
زاهد بیچاره مانده در سراب ۵
عشق می بیند جمال او به او
عقل می بندد خیال او به خواب ۶
نعمت الله سر به پای خم نهاد
در خرابات مغان مست و خراب ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۵ - موجیم و حباب هر دو یک آب
گوهر بعدی:غزل ۱۱۷ - آفتابی ز ماه بسته نقاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.