هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیمی مانند گلاب، آب، می و جام برای بیان حالات روحی و عرفانی استفاده میکند. شاعر از نور، خواب، خیال و حجاب به عنوان نمادهایی برای توصیف حالات درونی و عشق الهی بهره میبرد. در پایان، شاعر به مستی عرفانی و بیاعتنایی به دنیای فانی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عرفانی و نمادین است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، وجود واژههایی مانند 'می' و 'مستی' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
غزل ۱۲۴ - این شیشهٔ ما پر از گلاب است
این شیشهٔ ما پر از گلاب است
گفتیم گلاب و در کل آب است ۱
آب است و حباب این می و جام
آبش می و جام ما حباب است ۲
نقشی که خیال غیر بندد
آن نقش خیال عین خواب است ۳
چشمی که ندید نور رویش
بینا نبُود که در حجاب است ۴
هر ماه که رو به تو نماید
نیکو بنگر که آفتاب است ۵
ساقی قدحی به عاشقان ده
این خیر که می کنی ثواب است ۶
سید مست است در خرابات
او از چه غم ار جهان خراب است ۷
گفتیم گلاب و در کل آب است ۱
آب است و حباب این می و جام
آبش می و جام ما حباب است ۲
نقشی که خیال غیر بندد
آن نقش خیال عین خواب است ۳
چشمی که ندید نور رویش
بینا نبُود که در حجاب است ۴
هر ماه که رو به تو نماید
نیکو بنگر که آفتاب است ۵
ساقی قدحی به عاشقان ده
این خیر که می کنی ثواب است ۶
سید مست است در خرابات
او از چه غم ار جهان خراب است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۳ - ایها العشاق کوی عشق میدان بلا است
گوهر بعدی:غزل ۱۲۵ - جامیست پر آب و عین آب است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.