غزل ۱۶۹ - نور بسیط لَمعه ای از آفتاب ماست

نور بسیط لَمعه ای از آفتاب ماست
بحر محیط جرعهٔ جام شراب ماست ۱

قانون علم کلی و کشاف عقل کل
حرفی ز دفتر و ورقی از کتاب ماست ۲

تا بوسه داده ایم رکاب جلال او
سرخیل عاشقان جهان در رکاب ماست ۳

ما خواجه محاسب دیوان عالمیم
هرجا که عالمیست به جان در حساب ماست ۴

روح القدس ببسته میان همچو خادمان
در روز و شب مجاور درگاه و باب ماست ۵

ما را حجاب نیست و گر هست غیر نیست
خود عین ماست آنکه تو گوئی حجاب ماست ۶

زلفی که رفت در سر سودای دو جهان
بر روی ماست واله و در پیچ و تاب ماست ۷

هر قطره ای که غرقهٔ دریای ما بود
از ماش می شمار که موج و حباب ماست ۸

داریم نعمت الله و از خلق بی نیاز
سلطان کاینات گدای جناب ماست ۹