هوش مصنوعی: این متن عرفانی به توصیف جایگاه والای یک شخصیت معنوی می‌پردازد که مظهر لطف خداوند و دارای صفات برجسته‌ای همچون مصطفی (پیامبر اسلام) است. شاعر با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند دریا و موج، رابطه‌ی این شخصیت با دیگران را توصیف می‌کند و بر یگانگی و برتری او تأکید دارد. همچنین، متن به مفاهیمی مانند فنا و بقا، عشق الهی و نعمت‌های بی‌پایان خداوند اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.

غزل ۱۷۶ - هرکجا پیریست طفل پیر ماست

هرکجا پیریست طفل پیر ماست
این چنین پیری در این عالم کراست ۱

جملهٔ ارواح جزئیات او است
بلکه او در کل عالم پادشاست ۲

در صفات و ذات او دیدم عیان
حضرت او مظهر لطف خداست ۳

نقطهٔ بابل الف بل خود الف
روح اعظم سید هر دو سراست ۴

ای که می پرسی که این اوصاف کیست
شمه ای از خلق و خوی مصطفی است ۵

عین او بحر است و ما امواج او
تا نپنداری که او از ما جداست ۶

من شدم فانی ز خود باقی بُود
بر سر دار فنا دار بقاست ۷

کی بیابد لذت از جان عزیز
هر کرا با او به جانش پادشاست ۸

نعمت الله او به عالم می دهد
نعمت الله نعمت بی منتهاست ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۷۵ - عشق او سلطان ملک جان ماست
گوهر بعدی:غزل ۱۷۷ - عاشق رندی که او همدرد ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.